ما همیشه از پرداختن به موضوعات بزرگ هراسی نداریم و این بار به سراغ بزرگ ترین رقابت دنیای کتونی ها رفته ایم: سه خط آدیداس در برابر سووش نایک. چرا یکی بهتر از دیگری است؟ برنده نهایی کدام برند است؟ همان طور که تصویر ما نشان می دهد، این جدال یک نبرد نهایی است. داستان را بخوانید و سپس نگاه طرف مقابل را هم بررسی کنید.
هیچ شکی نیست که آدیداس در سال های اخیر حرکات درستی انجام داده است. اما حتی اگر تبلیغات و هیاهو این طور نشان دهند که سه خط همه چیز را تسخیر کرده و حتی از جامپ من (Jordan Brand) هم جلو زده است، باز هم باید گفت که غول مستقر در پورتلند با لوگوی سووش همچنان ارزشمند ترین برند ورزشی جهان است. طبق گزارش Forbes، نایک 95٪ سهم بازار کفش بسکتبال آمریکا را در اختیار دارد و همچنان می توان آن را پیشرو ترین برند کتونی در دنیا دانست. در ادامه 9 دلیل آوردهایم که چرا نایک (هنوز) در صدر است.
کمپانی نایکی
1. نایک پویا ترین لوگوی دنیا را دارد
هر چند لوگوی سووش را کارولین دیویدسون، دانشجوی آن زمان، با مبلغی ناچیز طراحی کرد، اما این لوگو امروز یکی از بهترین و ماندگار ترین نمادهای تاریخ برند هاست. طراحی آن ساده است، روی کفش و هر محصول دیگری زیبا دیده می شود و در عین حال مفاهیمی چون حرکت، هیجان و پیروزی را القا می کند؛ درست همان چیزی که یک برند ورزشی باید داشته باشد.
2. نایک با دویدن آغاز کرد
تمرکز دنیای کتونی در سال های اخیر به سمت کفش های رانینگ (دویدن) رفته است؛ حتی در آمریکا. با وجود تمام هیاهوی جردن، نایک اساساً یک شرکت دونده بود. بیل باورمن، هم بنیان گذار نایک، در اوایل دهه 1960 پتانسیل “jogging” (دویدن سبک) را شناخت و در سال 1966 کتابی با همین عنوان منتشر کرد. ایده های او منجر به ساخت کفش رانینگی شد که در سال 1968 به نام Cortez معرفی شد.
مایکل جردن و نایک
3. نایک، جردن را دارد
با وجود ریشه های رانینگ، نایک مترادف با بسکتبال است – و بسکتبال هم تا حد زیادی مترادف با مایکل جردن. همکاری نایک و جردن، نقطه شروع شکل گیری فرهنگ جهانی کتونی بود. در حالیکه آدیداس یک دهه قبل در بسکتبال موفق بود، اما این “His Airness” (لقب جردن) بود که کتونی را به یک نماد مد و سبک زندگی تبدیل کرد. جالب اینکه ایر جردن 1 را پیتر مور طراحی کرده بود؛ همان کسی که تقریباً یک دهه بعد لوگوی سه خط آدیداس را طراحی کرد.
نایک مگ در فیلم سینمایی
4. نایک و بازگشت به آینده
استفاده نایک از فیلم Back to the Future فقط یک تبلیغ هوشمندانه نبود، بلکه یکی از شاهکارهای ماندگار بازاریابی در سه دهه اخیر بود. در قسمت اول (1985)، کفش Nike Bruin معرفی شد؛ یکی از نمادین ترین لحظات تاریخ فرهنگ پاپ. در قسمت دوم، نایک با معرفی کفش آینده نگرانه Nike Mag تخیلی از کتونی های 30 سال بعد را به نمایش گذاشت. در نهایت، همین کفش به طور واقعی و با بندهای خودکار عرضه شد؛ با حمایت مستقیم مایکل جی. فاکس. هیچ شرکتی چنین داستانی را تکرار نکرده است.
5. نایک مالک بسکتبال است
نه فقط به خاطر نام هایی چون جردن، لبران جیمز یا کوین دورانت، بلکه به این دلیل که سووش امروز بر بازار بسکتبال سلطه دارد. با 95٪ سهم بازار آمریکا، این واقعیت غیر قابل انکار است، حتی اگر آدیداس هم در این حوزه حرکت های درستی انجام دهد.
همکاری نایک با ورزشکاران
6. نایک پادشاه همکاری هاست
هرچند همکاری برندها از دهه 1970 وجود داشت، اما نایک این بازی را به سطحی جدید برد. از همکاری های اواخر دهه 90 مانند Wu-Tang Clan x Nike Dunk High گرفته تا همکاری های استوسی در اوایل دهه 2000 و مجموعه کامل Nike SB شامل همکاری با Supreme – همه نشان می دهد نایک آغازگر جدی این مسیر بود.
نایک ایر فورس 1
7. نایک مخترع نسخه های محدود ریاستاک (Retros) است
امروزه طبیعی است که مدل های محبوب دوباره عرضه شوند، اما زمانی کفشها فقط تا معرفی مدل بعدی عمر داشتند. با همکاری برخی فروشگاه های ساحل شرقی آمریکا، کتونی ایر فورس را در قالب “Color of the Month” دوباره عرضه کرد. همین حرکت مفهوم عرضه های محدود (Limited Edition) را جا انداخت.
8. نایک مشهور ترین طراحان را دارد
فراتر از نام بزرگ Tinker Hatfield، معمار و طراح کتونی افسانهای، نایک طراحان بزرگی دارد:
- بروس کیلگور (Air Force 1)
- سرجیو لوزانو (Air Max 95)
- اریک آور (Air Foamposite One)
- توبی هتفیلد، برادر تینکر (Nike Free)
- همچنین هیروشی فوجیوارا از Fragment Design به خاطر ارتباط نزدیکش با نایک باید نام برده شود.
9. نایک بهترین آرشیو تبلیغاتی را دارد
بازاریابی همیشه نقطه قوت نایک بوده است. تبلیغات آرشیوی این برند همچنان کلاسیک ترین نمونه های برند سازی در تاریخ اند؛ تبلیغاتی که مرزهای ورزش و فرهنگ را تغییر دادند.
برچسب مطلب :
